نخوار
سه شنبه 30 تیر 1394 :: نویسنده : مینو        
نه به آن سان که تو خاطر داری

نه چنان بُطل كز استیصال است

در قبال رنج این بادآفراه

می فشارد خنجر سفّاك را

نامقیّد بر خیابان هرزه گرد!

می زیم اندر جدال وهم و تحصیل یقین

با یگانه حس تنهایی به رغم ازدحام

تا كه جاری میكنم من با قدم ها خون شهر

اثری از ردپای كس نمی آرد دوام!

بی تو تنهایی غریب است ، ظلمانی قبا!

بی تو گویی گشته آكنده ز نسناس این شهر

و جهانند به هرسو چو خیزابِ دمان

بدانگونه كه خورشید نهان است از كثرتشان

و فرود آیند از اوج چون تیرِ كمان!

گشته ام آواره ی این اهرمن لاخ امّا

پرورانم در دل خویش سودای نجات!

كین دنیای من ، دنیای بی همتای ناب...

این كیك ناهموار

با ژله ای بی طعم و رنگ

به رویش خامه ی پخش و پلایی چون كلاژ

و تك گیلاس زردی به بلندای تاج!

صحنه ی جشن و سروری باشد

و ببارد بر تن او شمع ها

شمع هایی همچون بمب تزار...




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : مینو
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 
   

كد موسیقی برای وبلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات